Hoera?! Ja, hoera?! Zoals je de afgelopen dagen gehoord hebt, zijn de reacties erg wisselend. Terwijl ik toch denk dat elke leerkracht met hart en ziel werkt en heel graag de school weer open ziet gaan. Ondanks dat we alles op alles hebben gezet om goed thuisonderwijs te bieden, is het beter dat de scholen weer open gaan. Maar waarom dan deze titel?

 

Scholen zijn van maatschappelijk belang

Nadat afgelopen zaterdag het OMT advies is uitgelekt zijn er veel reacties te vinden. Zelf heb ik mij er een beetje van afgesloten om in het weekend even alles van mij af te zetten. Toch las ik gisteravond en vandaag even wat reacties op social media. En eigenlijk werd ik hier verdrietig van.

Allereerst las ik tweets vanuit de politiek. De scholen gingen open vanuit maatschappelijk belang, wat ik heel goed begrijp. Maar de waardering voor o.a. de flexibiliteit, het organiseren van thuisonderwijs e.d. sprak er niet uit. Er wordt te weinig ingezien hoeveel de leerkrachten gegeven hebben om alles te organiseren. Onze beroepsgroep gun ik zoveel meer.

Op social media zie ik verschillende posts langskomen. Van leerkrachten die staan te trappelen tot leerkrachten die er tegenop zien. En begrip en respect voor elkaars gevoel mis ik hier.

hoera de scholen weer open

Het waarom van de onrust bij leerkrachten

Want besef je dat het afgelopen jaar niet alleen effect op de kinderen heeft gehad. Naast dat elke leerkracht moest omschakelen naar thuisonderwijs, hebben leerkrachten soms ook persoonlijk vlak te maken gekregen met zorgen en verdriet.
Ik zou dan ook begrip willen vragen voor alle leerkrachten die graag weer ‘gewoon’ les willen geven maar ook zorgen hebben. Dit vraag ik omdat:

  • Er leerkrachten zijn die zelf een gezinslid of ouder hebben die tot de risicogroep behoren. Zij maken al die tijd bewuste keuzes en moeten nu soms zelfs de keuze maken om hun ouders niet te bezoeken. Mogelijk nemen zij een besmetting van school mee en het niet zien of ontmoeten van een ouder geeft pijn en verdriet.
  • Er zijn leerkrachten die een ouder, familielid of collega dit jaar hebben verloren door Corona. Dit heeft grote impact op ieders leven. De angst en verdriet neem ik je mee.
  • Er zijn leerkrachten die zelf tot de risicogroep behoren en in de thuissituatie bewuste keuzes maken.
  • Er zijn leerkrachten die besmet zijn geweest en nog steeds worstelen met de gevolgen hier van.
  • Er zijn leerkrachten die zich zorgen maken over de gezondheid van hun ongeboren kind.

Nu is het besluit gevallen: de scholen en kinderopvang gaan open! Overigens was het verstandig geweest om direct de maatregelen kenbaar te maken. Zo had je onrust kunnen voorkomen. Maar de situatie is nu anders, dus:
laten we begrip en respect tonen voor elke leerkracht die deze situatie anders ervaart. Dit zorgt voor verbinding met onze onderwijscollega’s ipv verwijdering. Laten we niet tegenover elkaar staan, maar kunnen wij er niet met elkaar voor zorgen dat elke leerkracht kan zeggen: fijn dat we weer naar school gaan!

Dit hebben de leerkrachten nodig

Ik heb het idee dat er nog niet inhoudelijk genoeg is nagedacht hoe de scholen op de meest veilige manier geopend kunnen worden. Natuurlijk blijft er een risico. Vergelijken met andere beroepsgroepen is altijd lastig, maar toch zie ik andere cruciale beroepen die de beschikking hebben over beschermingsmateriaal. Als je de nieuwsberichten volgt, wordt er op dit moment vooral gedacht aan de kinderen en ouders. ‘De leerkracht doet ertoe’ dus laten we dan ook met elkaar nadenken hoe we de leerkrachten zo beschermt mogelijk toch effectief onderwijs kunnen geven.  En om dit te kunnen doen zijn er een paar dagen erg belangrijk, die zoals ik nu zie te weinig aandacht hebben:

  • Denk samen met het werkveld na over wat praktisch kan. Eerder kwamen er organisaties zoals Unicef met actiepunten. Maar vooral uit het kind gedacht. Prima om voor het kind op te komen, maar of alles wel praktisch haalbaar is? Er is nog steeds sprake van een lerarentekort!
  • Investeer in het onderwijs! De klassen zijn vaak erg groot (ca. 30 leerlingen) in een kleine ruimte. Kleinere groepen zorgen ervoor dat er meer afstand gehouden kan worden. Dus niet alleen oplossingen voor nu, maar ook voor in de toekomst!
  • Zorg voor bescherming en geef een leerkracht de ruimte om dit in te zetten. Het is nu erg afhankelijk van de werkgever welk aanbod er is.
  • Zorg voor duidelijke richtlijnen die duidelijk zijn en weinig ruimte geven. Schaal ze niet af omdat de 1,5 meter afstand niet haalbaar is. Kijk met elkaar hoe we er wel voor kunnen zorgen dat er afstand is. Met respect en begrip zullen en kunnen we als beroepsgroep in verbinding blijven. En kunnen we ervoor zorgen dat iedereen weer van start kan gaan! Ik blijf de komende dagen alle ontwikkelingen volgen en ik hoop dat we -vooral samen- oplossingen kunnen bedenken.

Zo kun jij je collega’s tot steun zijn

Verbinding kan er niet alleen zijn door elkaar tot steun te zijn. Door te zien dat er soms pittige situaties zijn waar iemand zich niet prettig bij voelt.

Allereerst is het fijn om regelmatig aan je collega te vragen hoe de dag verlopen is. In het gesprek zal er misschien naar voren komen dat er een moeilijke situatie is. Probeer samen te bedenken hoe je met je collega’s zo’n situatie kunt aanpassen.

Probeer de grenzen van een collega te respecteren. Een collega die de maatregelen zoveel mogelijk probeert na te leven, moet je dan ook niet voor uitdagingen zetten. Volg de richtlijnen zoals 1,5 meter dan ook op. Maar geef ook naar elkaar je grenzen aan.

Helpt het jou om met beschermingsmateriaal voor de klas te gaan? Bedenk wat je nodig hebt en bespreek dit met jouw directie.

 

 

 

 

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Vul hier je naam in