Afscheid nemen van jou of het onderwijs, dat moment is gelukkig niet gekomen.
Dit jaar heb ik halvewege het jaar een overstap gemaakt naar een andere klas op een andere locatie.
Voor de kinderen ga ik echt weg en zullen mij echt niet elke dag meer tegenkomen, zelf blijf ik binnen de school en is dit anders.

Maar hoe geef je nu zo’n afscheidsmoment vorm?

Afscheid nemen

Of je nu midden in het schooljaar afscheid moet nemen of aan het eind van het jaar;  ik vind het altijd een lastig moment omdat ik gewoon niet zo goed ben in afscheid nemen.
Dit keer wist ik een aantal weken van tevoren dat ik afscheid moest gaan nemen.  Allereerst was ik druk om alles goed achter te laten: alle adminstratie afgerond. Alle documenten die gebruikt worden in een map plaatsen en delen, zodat de klas gewoon verder draait.

En door al deze drukke overdrachtsdingen is opeens het moment zover: het afscheidsmoment. Hoe ga ik dit vormgeven?

Een middag van afscheid nemen

In mijn hoofd had ik al bedacht dat het afscheid op één middag plaats moest gaan vinden. Teveel erbij stil leek mij ook niet goed.
Aan het begin van de week vroeg ik aan de kinderen wat zij nog graag met mij wilden doen.  Bij veel activiteiten vind ik de rol van de kinderen belangrijk zoals bij het voorbereiden van een thema/project. 

Ik kreeg als antwoorden:  samen met jou kleuren of knutselen en in de hoeken spelen.
Leuke dingen, maar ik had ook graag nog iets gezelligs met de kinderen gedaan.  Maar dit zou zeker een rol krijgen bij de middaginvulling.

Later de week namen de plannen meer vormen aan.  Zo bedacht ik dat er ook wel iets van mijzelf in terug moest komen.  Wat vond ik leuk om met de kinderen te doen?
En zo kwam ik tot het plan om ook iets bakkerigs te doen en een spel.   En zo ontstond de middaginvulling.

Genieten van het afscheid

De ochtend zou ik gewoon (net als andere dagen) aan het werk gaan. De ouders verrassten mij deze ochtend met een bloem of bos bloemen. Een bonte verzameling bloemen die mijn huis opfleurden.  Prachtig, wat heb ik daar van genoten!  Naast deze verrassing en alle lieve teksten met kaartjes (die ik maar even bewaard heb voor thuis) verliep de ochtend gewoon. Na het middaguur was het dan zover: de afscheidsmiddag.  In de kring vertelde ik dat we verstoppertje in de klas zouden spelen. Dit vonden ze in eerste instantie maar vreemd, maar het was echt geweldig!  De plekjes die de kinderen met elkaar bedachten. Na 45 minuten was ik er zelf wel klaar mee, maar de kinderen nog lang niet. Achteraf begreep ik van de kinderen dat ze thuis al helemaal aan het bedenken waren waar je je in de klas allemaal kon verstoppen.

Inmiddels lag er voor iedereen een eierkoek klaar met decoratie in bekertjes. Nadat ik wat slagroom spoot op de eierkoek konden ze deze versieren en natuurlijk opeten. Wat een heerlijk moment! Zoveel pretgezichtjes die ik niet vergeten zal.

Hierna hadden de kinderen bedacht dat ze eigenlijk ook nog met mij tikkertje buiten wilden spelen. Daar ging ik met een heupblessure over het plein. Elk kind speelde mee en wat genoten we met elkaar. En zo kwam het moment dat ik het ook gewoon kon afsluiten. We hadden genoten!  Afscheid nemen kan lastig zijn, maar van het moment heb ik ook kunnen genieten. Na een groepsknuffel en een persoonlijk moment met elk kind was de middag voorbij.

Wat is het toch heerlijk om met deze kinderen te mogen werken!

 

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Vul hier je naam in